|
In
lang vervlogen jaren, omstreeks 1390 naar de Schepenprotocollen
uitwijzen, heeft de toenmalige Baronie van Boxtel zich als enige plaats
in Oost-Brabant voorzien van een stenen verharde weg met een lengte van
enkele kilometers: de Rechterstraat. Deze loopt midden in het dorp in de
richting Den Bosch – Eindhoven. Tot de vijftiger jaren was deze weg nog
altijd de hoofdverbinding tussen genoemde plaatsen.
Aldus verwierf Boxtel zich, vanwege de goede toegankelijkheid, een vaste
plaats als streekverzorgingscentrum, tevens marktplaats, en trok al het
doorgaande Noord-Zuid handelsverkeer naar zich toe. De aanvankelijk zeer
grote investering wierp sindsdien snel winsten af. Overigens schijnen
Boxtelaren goede ervaring opgedaan te hebben met het leggen van straten,
want sinds eeuwen houdt een fors deel van de beroepsbevolking zich bezig
met het stratenmaken. De omliggende gemeenten zagen deze ontwikkeling
met lede ogen aan en reageerden als verwacht kon worden: met schelden.
Men kreet de Boxtelaren uit voor “ keistampers “ en stelde hen voor als
lieden die met onverholen genoegen keien in de verpapte kleipaden
ramden.
Onverdroten echter namen de Boxtelaren deze spotnaam aan als siernaam,
en schiepen zelfs een reus: Jas de Keistamper, die als verpersoonlijking
van het ambacht werd voor- gesteld. Deze Jas de Keistamper is als
Brabantse reus een fenomeen omdat Brabant tot de jaren negentig van de
vorige eeuw geen reuzen kende. Dit tot in tegenstelling tot België en
Duitsland waar vele reuzen nog altijd hun mythologisch bestaan
voortzetten. Hoewel reuzen, naar men zegt, in het algemeen weinig
spraakzaam zijn, maakt de Boxtelse Jas de Keistamper hierop een
uitzondering en heeft laten blijken zeer goed van de tongriem te zijn
gesneden. Bij alle openbare manifestaties verschijnt hij ten tonele en
oefent luide kritiek op alle locale toestanden en verhoudingen die zich
hiertoe lenen.
Op deze wijze heeft een middeleeuwse reus zich een gepaste plaats
verworven in een moderne, voortschietende tijd en toont een oude
overlevering aan nog steeds voort te leven.
Bij de oprichting in 1978 is voor de wandelvereniging ook de naam
Keistampers gekozen zodat deze blijft voortbestaan onder de leden en de
deelnemers. De Keistampers is een begrip geworden in de wandelsport die
na ruim 30 jaar steeds grotere bekendheid geniet met o.a. de
Kampinatocht, de Midwinter- en Herfstkleurentocht en de Avondvierdaagse.
Al stampen ze geen keien, toch wagen zij zich op pad samen met vele
andere wandelaars.
|